Pedagogisch handelen

De methodiek van de pedagoog Thomas Gordon vinden we een goed uitgangspunt voor ons pedagogisch handelen. We geven een duidelijke ik-boodschap. Dat is een niet-beschuldigende, niet-beoordelende boodschap die het kind vertelt wat de volwassene ervaart als reactie op het onacceptabele gedrag van het kind. (ik vind het vervelend als je je rommel laat liggen, dan moet iemand het opruimen die het niet gemaakt heeft, dat is niet eerlijk) Als je niet begint met beschuldigen, hoeft het kind niet in de verdediging. Het is eerder bereid het gedrag te veranderen. In geval van conflicten, willen we constateren waar het probleem zit. Dat vraagt luistergedrag van de volwassene. Zodra je erachter bent kun je het kind vragen waar dat probleem vandaan komt en hoe dat op te lossen zou zijn. Geef eventueel alternatieven aan. Ruilen van het ene (niet acceptabele) gedrag voor het andere (wel acceptabele) werkt vaak positief. We realiseren ons hoe vaak we het woordje niet gebruiken: mag niet, niet doen, niet zeuren, doe niet zo vervelend, niet zonder jas naar buiten, zit niet zo te knoeien, zit elkaar niet enz, enz.. We willen afspreken het woordje niet eens te laten vallen. Zodra dat besef er is kunnen we het misschien ook omkeren. Een positieve manier van iets zeggen kan veel effect hebben! Het klinkt echt heel anders (en het voelt ook anders) als er gezegd wordt: doe het maar zo, vraag het eens gewoon, ga maar liever.., doe je je jas aan als je naar buiten gaat? , probeer eens netjes te eten, enzovoorts. We proberen onszelf en het kind op een positieve andere gedachte te brengen. We leiden hem af van het spoor waar hij in zat, keren het om. Voor jezelf kan het heel verhelderend zijn om je af te vragen waarom je nee wilde zeggen, waarom iets niet zou mogen, of het echt nodig is? Is er echt een reden voor? Als dat zo is, is dat naar het kind toe ook heel goed te verklaren.

Zorgkinderen

Kinderen met dieet, medicijnen, ander medisch handelen Kinderen met stofwisselingsziekten of met voedselallergieën komen we geregeld tegen binnen het gewone onderwijs. Normaal gesproken is er niet zoveel aan de hand, kinderen nemen zelf hun eten mee, weten vaak heel goed wat ze wel of niet mogen hebben of wat er moet gebeuren als er iets voor hen gevaarlijks gebeurt. Ook een kind met epilepsie kan je onverwachte en onplezierige situaties opleveren. Het is dus altijd van belang op de hoogte te zijn van dat als er wat met een kind is, wat dat inhoudt en wat je moet doen als er iets onverwachts gebeurt, hoe je moet reageren. Dit soort bijzonderheden moeten op het aanmeldingformulier staan + met *** bij de naam op de presentielijst. Speciale kindgegevens bewaren we in een aparte map. Andere overblijfouders moeten op de hoogte zijn. Als er bepaald handelen wordt verwacht: toezien op dieet, medicijnen toedienen of toezien op -gebruik, dan dienen de ouders daarvan schriftelijk een duidelijke beschrijving en ondertekende opdracht te geven, waarbij de verantwoordelijkheid bij hen blijft.

Contact met ouders over gedrag en aanpak Waar nodig nemen we contact op met ouders over hoe het gaat met hun kind. Dit doen we door persoonlijk aanspreken, telefonisch contact of, als er echt problemen zijn, een afspraak te maken om er eens over te hebben. We bespreken hoe we het aanpakken en of dat de juiste manier is of dat de ouders suggesties hebben over hoe het anders zou kunnen. Misschien kunnen ze thuis met het kind erover spreken.

Het volledige beleidsplan is op het centraal kantoor op te vragen, telefoonnummer (0592) 30 19 93 / e-mail: Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft JavaScript nodig om het te kunnen zien.