Winterwangen!
Winterwangen!
Heerlijk, de hele dag op mijn Friese doorlopertjes op de sloot achter ons huis. Genoeg buurkinderen om de pret mee te delen. Goedbedoelde gebreide wanten aan m'n handen die hun functie nooit waar maakten. Het spijtige gevoel wanneer je in de schemering weer binnengeroepen werd. De rozige wangen tijdens het opwarmen voor de kachel, De chocolademelk, die altijd lekkerder gebleven is dan waar dan ook! Wat een feest! En wat een gezond gevoel!
Diezelfde gezonde rode wangen zag ik dit najaar in Denemarken.
Tijdens een studiereis bezochten we meerdere Deense kinderopvang-instellingen en de geweldige buitenruimte van Kindergarten "Four Seasons" heeft wel de meeste indruk op me gemaakt. De kinderen zijn daar 80% van de tijd buiten! Ook tijdens de herfst en in de winter. In de hal hebben alle kinderen in een eigen ton zowel regenkleding als een skipak liggen. Zelfs de regenlaarzen en de skischoenen staan paraat.
Deze kinderen zijn voor mij echte geluksvogels! Ze mogen in alle seizoenen ontdekken wat er buiten in de natuur te vinden is. In de regen spelen is namelijk bere interessant! Je kunt bakjes vullen, met een paraplu spelen, 'heksensoep' maken, 'modderschminken', luisteren naar de tikkende regendruppels in een zelfgebouwde tent of nog leuker, stampen in een plas, tot de druppels aan je oren hangen!
En als er sneeuw ligt is de dag vaak tekort voor het grote genieten. Sneeuwpoppen maken, sneeuwballen gooien, hutten bouwen, ijskristallen zoeken op de ramen, als je geluk hebt ijspegels als ijsjes eten, witte spinnenwebben vinden en natuurlijk op een vuilniszak glijden van een heuveltje.
En dan heb ik het nog niet eens over de storm gehad!
Ik zou het ieder kind gunnen, net als het stralende meiske met haar rode wangen in Denemarken.
Maar helaas wordt er in Nederland in de winter veel minder buiten gespeeld. We vinden het al snel te koud, te nat, te ongezond en de kinderen worden er maar vies van. Of niet soms?
Hoe kan dat toch dat spelen in de blubber ongewenst is? Waarom denken we dat kinderen ziek kunnen worden wanneer de zon niet schijnt? Waarom zeggen we "blijf maar lekker binnen" wanneer de lucht 'dreigt'. Waarom geven we op 5 december voor het overgrote deel binnenspeelgoed?
Toch iets om over na te denken. Onze kinderen zijn eigenlijk steeds meer binnenkinderen aan het worden.
Op een site las ik vandaag een aankondiging voor een nieuw spel: Virtueel buitenspelen! Lekker gamen op je Wii. De tekst klinkt ongelooflijk misleidend. Ik citeer uit de aankondiging:
...Regen of zonneschijn, plezier kun je altijd maken! EA Playground voert je terug naar de opwinding en nostalgie van de buurtspeeltuin in een interactief spelgebied met spannende activiteiten voor kinderen. Dit is de ultieme videogame voor alle leeftijden. Kinderen kunnen lekker thuis in hun eigen speeltuin spelen...
Dit kán toch niet de bedoeling zijn? Het gamen op je Wii is natuurlijk in de verste verte geen vervanging voor het buitenspelen. Het mist vrijwel alle kansen om je als kind te ontwikkelen.
Wanneer je buiten speelt krijg je pas échte ontwikkelingskansen! De motoriek, de sociale vaardigheden, de taalontwikkeling, de begripsvorming, de zelfredzaamheid, de weerbaarheid, noem maar op.
Sommige kinderen nemen minder snel het initiatief om buiten te spelen. Ik vind dat het dan bij onze taak als opvoeders hoort om ze hierin uit te dagen. Even naar het bos of een paar weilanden wandelen. Lekker fietsen door de plassen met je benen wijd. Je neus in de wind. Groene takjes en dennenappels zoeken voor in een kerststukje. Een ijsmobile maken. Er is genoeg te bedenken. En vind je dat lastig, dan staan er in de bieb steeds meer boeken met ideeën voor het spelen, buiten in de natuur. Gun ze de winterwangen!
Leg de wanten, de mutsen en de skibroeken maar klaar, dan ga ik héél hard duimen voor een witte kerst!
Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft JavaScript nodig om het te kunnen zien.