Stel dat……

Zittend op m'n luie stoel op ons plekje aan de rand van een Bretonse camping, valt mijn oog op een klein meiske van ongeveer 2 jaar. Blonde staarten, dapper stappend aan de hand van haar grote zus die maar een jaar ouder is. Op naar de speeltuin!
Achter hen zie ik in de opening van de tent hun moeder staan. Vertederd door haar meiden, trots op hun zelfstandigheid, blij dat ze zich zo goed vermaken. Ergens zie ik ook de onrust in haar ogen, die ik o zo goed begrijp! Is dit wel vertrouwd. Kan ik ze alleen laten gaan? Zal ik straks dan toch maar even met een kop koffie op de rand van de zandbak...

 

Hoe weet je nu of je kind weerbaar is tegen alle problemen en gevaren in de grote wereld? Wat moet je ze allemaal wel of juist niet vertellen? Er is immers zoveel nieuw in een kinderleven. Wanneer vertel je ze hierover? Of maak je ze dan onnodig bang voor allerlei zaken die ze misschien toch nooit tegenkomen?

Wanneer je dit soort vragen hebt, kan ik je adviseren om het 'Stel dat.. spelletje' eens te proberen!
Je legt je kind een situatie voor in de 'Stel dat...' vorm en je vraagt wat het zou doen in de voorgestelde situatie. Het klinkt heel simpel en dat is het ook!
De moeder van hierboven zou haar oudste bijvoorbeeld kunnen vragen: 'Stel dat je onze tent niet terug kan vinden, wat doe je dan?'
Ze zal misschien zeggen dat ze zal gaan zoeken, of dat ze gaat huilen. Op dat moment weet de moeder wat de eerste ingeving van haar dochter kan zijn en zal ze er op inspringen. Het kan ook zijn dat het meisje zegt: 'Oh, maar dat weet ik wel hoor! Achter de glijbaan ga ik het weggetje in en dan is ons veldje achter de WC's.' Met dit antwoord zal de moeder een stuk geruster zijn!

Als opvoeders hebben we de neiging om ons kind te vertellen wat hij moet doen in een lastige of gevaarlijke situatie. De bekendste is wel dat je 'geen snoepjes van een vreemde meneer aan mag nemen'.
Het is dan altijd maar de vraag of een kind die informatie onthoudt en of het er op een cruciaal moment iets mee kan!
Daarom is het veel beter om je kind zelf te laten vertellen! Stel jezelf vragend op en luister. Je krijgt belangrijke informatie over hoe je kind denkt, waarna je kunt aanvullen of bijsturen als dat nodig is.
Op deze manier leer jij je kind en zijn gedachten veel beter kennen en is het meer voorbereid op de grote wereld!

Vergeet overigens niet je kind een dikke vette pluim te geven wanneer hij een heel verstandige reactie geeft! Een extra beetje zelfvertrouwen is altijd meegenomen!

Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft JavaScript nodig om het te kunnen zien.