Peuteragressie
PETS! Plotseling geeft één van de peuters een tik met een forse brandweerauto op het hoofd van de andere peuter! Beide peuters worden op schoot getrokken, beide peuters huilen dikke krokodillentranen en beiden zetten ze hun volumeknop vér open.
De gezelligheid is ineens even zoek....
Peuteragressie herkennen we allemaal, het komt regelmatig voor in de peuterpubertijd, oftewel de 'Terrible Two'.
Wanneer je kijkt naar de ontwikkeling van agressief gedrag, dan zie je dat het sterk toeneemt tussen het eerste en het tweede jaar. De top van agressie in een kinderleven wordt gemiddeld gehaald tussen zijn tweede en derde levensjaar, waarna het gelukkig ook weer sterk zal afnemen!
Er zijn meerdere verklaringen te vinden voor deze 'agressiepiek'.
• Peuters zijn nog beperkt in hun uitingsmogelijkheden door de beperkingen in hun taal. Ze kunnen nog niet alles zeggen en dat frustreert!
• Peuters begrijpen nog niet alles. Ze kunnen schrikken van een hard geluid, boos worden wanneer een filmpje afgelopen is, of uit hun dak gaan wanneer ze nu geen lolly mogen en gisteren wél.
• Peuters ontdekken de wereld en merken dat ze deze wereld kunnen beïnvloeden. Duw je een kind van de driewieler, dan kun jij er lekker op, pak je zijn knuffel af, dan gaat hij huilen, gooi je een vaas om, dan gaat deze kapot... Allemaal heel interessant voor een peuter die over het algemeen erg nieuwsgierig is ingesteld.
• Peuters kunnen zich nog moeilijk inleven in de gevoelens van een ander, waardoor ze beperkt rekening houden met een ander kind. Het inlevingsvermogen ontwikkelt zich pas sterk vanaf het vierde jaar.
• Peuters hebben nog motorische beperkingen. Hun lijf kan nog niet alles wat ze in hun hoofd bedenken. Dat maakt boos!
• Peuters ontwikkelen een eigen wil en hebben een enorme drang naar zelfstandigheid. "Ikke zelf doen" botst soms met de omgeving.
• Peuters hebben hun uitingsmogelijkheden nog niet onder controle. Ze kunnen zich moeilijk inhouden of 'een beetje boos' zijn.
• Peuters moeten nog leren omgaan met regels en grenzen. Deze werken voor hun gevoel alleen maar beperkend.
Je merkt aan deze flinke lijst dat het niet zo vreemd is dat agressie juist in deze periode sterke vormen aanneemt. Aanleidingen in overvloed voor onmacht en frustratie! Toch betekent dit niet dat we het gedrag maar ongemoeid moeten laten. Juist in deze periode heeft een peuter correctie en grenzen nodig. Agressief gedrag is immers ongewenst gedrag en kun je ook weer afleren.
Bij vrijwel alle kinderen neemt de agressie na hun derde jaar af, omdat ze dan meer mogelijkheden hebben ontwikkeld om zich te uiten. Bij enkele kinderen blijf je agressief gedrag zien, daar zou ik me als moeder en pedagoog ongerust over voelen.
Uit onderzoek is gebleken dat het gedrag van ouders medebepalend is voor agressie bij peuters. Het blijkt dat peuters vaker agressief zijn wanneer ze ouders hebben die negatief disciplinerend zijn (negatief commanderen) en weinig affectie tonen. Daarentegen zie je dat peuters met sensitieve ouders minder risico lopen. Deze ouders geven warmte en tonen inlevingsvermogen.
Een tik voor de billen is in ieder geval geen oplossing. Hoe vaker een kind een tik krijgt, hoe meer kans dat hij later zelf fysiek agressief gedrag ontwikkelt. Met een tik geef je het verkeerde voorbeeld!
Het is eigenlijk zo simpel, met een beetje liefde, warmte en begrip help je je peuter pas echt!
Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft JavaScript nodig om het te kunnen zien.













Peuteragressie